W najbliższą środę zapraszamy na mrożącą krew w żyłach opowieść Macieja Stępniaka o pierwszej polskiej próbie zdobycia szczytu Numbur w Himalajach!

Czas rozpocząć wspólną wydziałową zabawę karnawałową! Już 12 lutego spotykamy się w klubie Futurysta na kolejnym GeoTurist Party! Tym razem zapanuje atmosfera wprost bajeczna, więc odpowiednie stroje jak zawsze mile widziane :)

Do zobaczenia!

Podczas kolejnej prelekcji wrócimy w nieco bliższe, choć nie mniej egzotyczne strony - Witold Stołecki zabierze nas tandemem w najbardziej urokliwe miejsca Polski północno-wschodniej.

Zapraszamy!

Serdecznie zapraszamy na pierwszą w nowym roku prelekcję SKNGT UŁ!!!

Tym razem Maciej Kronenberg, Łukasz Musiaka, Marek Skrzypczyński i plecak pełen zakaukaskich przygód!

Szanowni Państwo, drodzy nauczyciele i uczniowie!

Studenckie Koło Naukowe Geografów Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego przy współpracy Instytutu Geografii Miast i Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego zaprasza na XIII Konkurs Wiedzy Geograficzno-Turystycznej o Regionie Łódzkim "Województwo w sercu Polski".

Eliminacje odbędą się 14 marca 2012 o godzinie 11 w Collegium Geographicum UŁ przy ul. Kopcińskiego 31. Półfinał i finał konkursu odbędą się w formie turnieju 24 marca 2012 w godzinach 10-15 w Żywym Skansenie „Centrum Folkloru Polskiego” w Nagawkach. Zainteresowane szkoły mogą wytypować maksymalnie trzech reprezentantów. Zgłoszenia udziału w konkursie prosimy przesyłać do 1 marca 2012 na adres mailowy: skngtul@wp.pl lub pocztą na adres: ul. Kopcińskiego 31, 90-142 Łódź, koniecznie z dopiskiem Konkurs. Zgłoszenie powinno zawierać: imię, nazwisko i klasę każdego ucznia, imię i nazwisko opiekuna oraz nazwę szkoły. Prosimy nie przesyłać zgłoszeń faksem! W razie jakichkolwiek wątpliwości pytania prosimy kierować drogą elektroniczną.

Zapewniamy dobrą zabawę oraz nagrody dla zwycięzców!

Ogłaszamy konkurs na nowe logo dla SKNGT "Włóczykije"!

Do wygrania pełnie dofinansowanie rajdu wiosennego lub atrakcyjny sprzęt turystyczny!

W konkursie absolutnie nie są istotne zdolności graficzne, liczymy przede wszystkim na ciekawe i atrakcyjne pomysły!!!

Wysyłajcie swoje projekty, narysowane w dowolnej technice, na maila: skngtul@wp.pl :)

W imieniu Studenckiego Koła Naukowego Geografów Turyzmu "Włóczykije" serdecznie zapraszamy do udziału w XVII Rajdzie Turystyki i Rekreacji do Beskidu Żywieckiego, który odbędzie się 9-14 stycznia 2012 r.
Rajd będzie miał charakter stacjonarny, śpimy w Starej Chacie u Darka w Soblówce.
Poza pięknymi widokami i zimową aurą przewidujemy dodatkowe atrakcje krajoznawcze.

Do zobaczenia na szlaku!

„Beskid Żywiecki, czyli w poszukiwaniu zimy”

Nowy rok przywitał nas zupełnie bezśnieżnie. Nieusatysfakcjonowani brakiem białego puchu w Łodzi zaraz po sesji ruszyliśmy na poszukiwania prawdziwej zimy!

Noc z niedzieli na poniedziałek nie należała do najdłuższych. Skoro świt wszysycy stawiliśmy się w hallu dworca Łódź Kaliska. Z niemałym opóźnieniem zajęliśmy miejsca w przedziałach pociągu zmierzającego do Bielska-Białej. Na podbeskdziu przesiedliśmy się w pociąg do Rajczy. Podróżowanie opóźnionymi pociągami nie wróży nic pozytywnego. Z Rajczy uciekł nam ostatni PKS do Soblówki. W końcu jakimś busem udało nam się podjechać niedaleko naszego schroniska. Kiedy wysiedliśmy naszym oczom ukazała się cudowna, puszysta, nieskończona śnieżna biel! A więc znaleźliśmy zimę! ;-)

Spaliśmy w dość osobliwym miejscu, o którym warto wspomnieć kilka słów. „Stara chata u Darka” – tak nazywało się schronisko w którym : w kuchni mieszkał mały koziołek, na poddaszu wszyscy spali w jednym (średniej wielkości ) pomieszczeniu, za łóżka służyły nam materace, a temperatura była dość niska. Ponadto jedynym źródłem światła była mała żarówka, którą należało ręcznie wkręcać i wykręcać . Szczególną uwagę trzeba było zwracać na fakt, aby na raz nie podłączać zbyt dużo urządzeń elektrycznych, gdyż skutkowało to wybiciem bezpieczników. Ciepła woda w łazience była rzadkością, a toaleta była na zewnątrz. Po szoku związanym z warunkami później było już tylko lepiej ;-) Wieczór po przyjeździe upłynął pod znakiem wspólnych rozmów i gier. Zmęczeni, spać poszliśmy koło 22.

Wtorek rozpocząć się miał ambitnie, ale wystartowaliśmy nieco później niż zakładał plan. Ustalona trasa wiodła do schroniska PTTK na Rycerzowej. Po drodze nie obyło się bez drobnych zbłądzeń. Obfite opady śniegu zmusiły nas do żmudnego przecierania szlaków. Po kilkugodzinnym marszu dotarliśmy do celu. Zrozumiałym było, że w schronisku chcieliśmy zjeść coś ciepłego i ogrzać się w ciepłych pomieszczeniach. O ile pierwszy punkt został nam zapewniony, o tyle drugi już nie. Po godzinnym odpoczynku udaliśmy się w drogę powrotną. Wieczór w Soblówce upłynął w klimacie śpiewów i gry na gitarze.

Środa. Nauczeni doświadczeniem dnia poprzedniego, nie narzuciliśmy sobie już godziny startu. „Jak wyjdziemy to wyjdziemy, byle nie za późno bo droga długa”. Postanowiliśmy dotrzeć do schroniska na Przegibku. Do pewnego momentu korzystaliśmy z odcinka przetartego poprzedniego dnia, później skazani byliśmy na brodzenie w śniegu do kolan. Całość marszu zajęła nam na tyle długo, że wieczorem zmuszeni byliśmy korzystać z czołówek do oświetlenia szlaku. Na trasie nie obyło się bez atrakcji w postaci zjazdów na jabłuszkach oraz wojny na śnieżki. Po zejściu do wsi Kolonia, do Soblówki dostaliśmy się busem.

Czwartek. Jako ostatni punkt do zdobycia w czasie rajdu zimowego wyznaczyliśmy sobie Muńcuł. Szczyt okazał się być pokryty śnieżnym puchem do wysokość pasa, co zobowiązywało do śnieżnych igraszek zakończonych sesją fotograficzną. Schodząc do miejscowości Ujsoły skorzystaliśmy z koryta potoku. Po zejścu ze szlaku całą grupą usiedliśmy w lokalnym barze, gdzie przy ciepłych przekąskach oczekiwaliśmy PKS-a do Soblówki.

Poranek ostatniego dnia rajdu upłynął na pakowaniu plecaków i uprzątaniu schroniska. W długą drogę powrotną do Łodzi wyruszyliśmy o 14. Cieszyliśmy się, że tym razem pociągi były punktualne. I choć rajd zakończył się w piątek opowieści o tym co się działo w piwnicy Starej Chaty i dla kogo przeznaczona była czwarta porcja galaretki krążyły wśród Rajdowiczów jeszcze przez kolejne tygodnie ;-)

"Beskid Niski jest mi bliski" albo na tropie Łemków…

Jesienny rajd zaczął się wcześnie. Po kiepsko przespanej nocy zostaliśmy wysadzeni z autokaru w Uściu Gorlickim o 7 rano. Stamtąd ruszyliśmy na szlak z zamiarem dotarcia na nocleg do oddalonej o ponad 20 km Radocyny. W deszczu i przelotnym śniegu wędrowaliśmy przez Oderne i Przysłup, na śniadanie zatrzymaliśmy się w Schronisku PTTK im. prof. St. Gabriela na Przełęczy Małastowskiej, gdzie zobaczyliśmy też cmentarz wojenny z czasów I wojny światowej zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča. Idąc dalej przez las dotarliśmy do Banicy, a następnie Krzywej i Jasionki – dawnych wsi łemkowskich, obecnie prawie niezamieszkałych. Liczne podmurówki ukryte w zaroślach i krzyże stojące przy drogach same opowiadały nam historię tych ziem. Po południu dotarliśmy do Ośrodka Szkoleniowo-Wypoczynkowego Nadleśnictwa Gorlice w Radocynie i w końcu mogliśmy zdjąć z siebie mokre ubrania i buty. Wieczór spędziliśmy wspólnie na rozmowach i śpiewaniu, ale mimo przemiłej atmosfery zmęczenie wzięło górę i o północy wszyscy już grzecznie spaliśmy.

Drugiego dnia pogoda pozostawała bez zmian. Deszcz na przemian z gradem lekko uprzykrzały nam wędrówkę, ale na pewno do niej nie zniechęcały. Z Radocyny ruszyliśmy przez Lipną i dalej w kierunku Wołowca. Ten dzień owocował w bliskie spotkania z fauną, towarzyszyły nam m.in. stada bydła i plamiste salamandry. Po kolejnym długim odcinku przedzierania się przez mokry las, dotarliśmy na obiad do Bacówki PTTK w Bartnem. Początkowo zaskoczony gospodarz niewiele miał nam do zaoferowania, jednak z pomocą Agnieszki już po chwili coraz to nowsze dania pojawiały się na stołach jeden za drugim. Znalazły się nawet parówki za pół ceny! Ciepły obiad w suchym schronisku, jedzony przy dźwiękach gitar, smakował wybornie. Z Bartnego znów przez mokry las, ale tym razem „na skróty” (czyli przez krzaki i bagna) wróciliśmy do Wołowca. Pod XVIII-wieczną drewnianą cerkwią usłyszeliśmy opowieści o Andrzeju Stasiuku, który w Wołowcu ma swój dom. Gdy została przed nami ostatnia prosta dzieląca nas od noclegu w Radocynie zaczęły się schody. A właściwie zaczęły się przeprawy przez Wisłokę. Na tym odcinku szlak wielokrotnie przecinał rzekę, a my razem z nim. Początkowo przechodziliśmy na drugi brzeg suchą stopą, po pniach, po kamieniach, podając sobie ręce i kijki trekkingowe. Kiedy trafiliśmy na miejsce gdzie koryto rzeki było najszersze i najgłębsze, a kilka osób wpadło do wody, suche stopy przestały mieć znaczenie. W końcu i tak byliśmy cali mokrzy, a do tego zbliżał się zmierzch, przestaliśmy więc kombinować z budowaniem mostków i oszczędzając czas przechodziliśmy Wisłokę nie zwracając już uwagi na zimną i głęboką wodę. Ostatnie 2 km przeszliśmy w całkowitych ciemnościach. Wieczór był mroźny, ale po dotarciu do ośrodka, przebrani w suche ubrania, spędziliśmy go radośnie przy ognisku z kiełbaskami i zabawie do rana.

Niedziela przywitała nas pięknym słońcem. Spakowaliśmy plecaki i przejechaliśmy autokarem do Regietowa, skąd weszliśmy na Rotundę - miejsce wyjątkowe ze względu na piękny cmentarz wojenny zaprojektowany przez znanego nam już Dušana Jurkoviča. Schodząc ze szczytu skorzystaliśmy z upragnionego słońca i zrobiliśmy sobie ostatni rajdowy postój na polance nad Zdynią. Tak zakończył się XVI Rajd Studentów Turystyki i Rekreacji UŁ, który choć mokry i błotnisty z pewnością pozostanie niezapomniany!

Już po raz dwunasty Studenckie Koło Naukowe Geografów Turyzmu Uniwersytetu Łódzkiego „Włóczykije” przy współpracy Instytutu Geografii Miast i Turyzmu przygotowało Konkurs Wiedzy Geograficzno-Turystycznej o Regionie Łódzkim pod nazwą „Województwo w sercu Polski”. Konkurs ten z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością, przyciągając uczniów szkół ponadgimnazjalnych z całego województwa.

Do konkursu w 2011 roku zgłosiło się aż 70 uczniów. Pierwszy etap, który odbył się 4 marca na Wydziale Nauk Geograficznych UŁ, miał formę testu składającego się z 50 pytań dotyczących historii, kultury, geografii i atrakcyjności turystycznej regionu łódzkiego. Wyłonił on 16 półfinalistów.

Półfinał oraz finał Konkursu odbyły się 19 marca. Półfinaliści wraz ze swoimi opiekunami przybyli do mieszczącego się w dawnym pałacu Schlösserów Młodzieżowego Domu Kultury w Ozorkowie. Po oficjalnym przywitaniu wszystkich rozpoczęła się rywalizacja. W pierwszej konkurencji półfinaliści odpowiadali na 10 różnorodnych pytań dotyczących regionu. Kolejne zadanie polegało na rozpoznaniu ze slajdów placówek muzealnych województwa łódzkiego oraz udzieleniu odpowiedzi na dodatkowe pytanie z nimi związane. Uczestnicy trafnie rozpoznali m.in. Skansen w Maurzycach, Muzeum Guzików w Łowiczu czy Muzeum Wnętrz Dworskich w Ożarowie. Ostatnia konkurencja półfinału była szansą na zdobycie dużej liczby punktów, ale jednocześnie, w razie złej odpowiedzi, można było je stracić. Każdy z uczestników odpowiadał na 2 pytania, o wybranym przez siebie stopniu trudności. Ostatecznie wyłoniono 5 finalistów.

Pierwsza konkurencja finału, tzw. Rozmaitości, bardzo przypadła wszystkim do gustu. Uczestnicy musieli m.in. rozpoznać miasto Kutno na podstawie piosenek Grzegorza Turnaua i Elektrycznych Gitar, rezerwat Jeziorsko na podstawie zdjęcia lotniczego czy Ozorków na podstawie fragmentu filmu „Mistrz” w reżyserii Piotra Trzaskalskiego. W drugiej konkurencji finaliści prezentowali walory parków krajobrazowych województwa łódzkiego w oparciu o mapy i treści krajoznawcze zamieszczone na ich odwrocie. Ostatnią konkurencją było przewodnictwo po Ozorkowie. Zadaniem każdego z uczestników było wygłoszenie krótkiego komentarza na temat różnych aspektów związanych z miastem. Jury brało pod uwagę także sposób przekazywania wiedzy oraz umiejętności przewodnickie. Prezentacje były przygotowane profesjonalnie, a pod koniec jednej z nich, osoba która odpowiedziała na pytanie referenta, otrzymała od niego nagrodę – bochenek ozorkowskiego produktu regionalnego - chleba gryczanego. Przy okazji spaceru zwiedziliśmy wnętrza kościoła ewangelickiego p.w. Dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa oraz jedną ze wspaniale odnowionych sal pałacu Schlösserów przy ulicy Listopadowej.

Finaliści walczyli do samego końca, potrzebna była nawet dogrywka pomiędzy dwoma najlepszymi. Ostatecznie Konkurs wygrał Bartosz Bechciński, który 1 punktem wyprzedził Mateusza Piaseckiego. Trzecie miejsce zajął Maciej Majewski. Finaliści otrzymali atrakcyjne nagrody ufundowane przez licznych sponsorów: Urząd Marszałkowski, Urząd Miasta Łodzi, Łódzkie Towarzystwo Naukowe, PTTK Oddział Łódzki, wydawnictwa Literatura i Księży Młyn, sklep turystyczny Horyzont i hurtownię harcersko-turystyczną Miran. Pozostali uczestnicy półfinału zostali również nagrodzeni licznymi upominkami. Zwieńczeniem sukcesu będzie dla finalistów wycieczka, podczas której uczniowie zwiedzą m.in. Kopalnię Węgla Brunatnego Bełchatów. Odbędzie się ona pod koniec kwietnia – wtedy też przygotujemy kolejną relację.

Już dziś zapraszamy nauczycieli i uczniów szkół ponadgimnazjalnych z całego województwa do udziału w kolejnej edycji Konkursu!

Konkurs przygotowali:

• Magdalena Gibke
• Katarzyna Karasek
• Łukasz Musiaka
• Anna Sobolewska
• Mateusz Stencel
• Piotr Urbański
• Aleksandra Wlaźlak
• Miłek Wojtunik

Pomocni byli również:

• Aleksandra Dziuda
• Łukasz Kochan
• Lena Oganiaczyk
• Jarosław Ryś
• Jolanta Szymajda
• Justyna Woźniak

Wszystkim pięknie dziękujemy za pomoc!

XIV Rajd studentów Turystyki i Rekreacji minął szybko niczym topniejący śnieg. W ciągu pięciu styczniowych dni, zmagając się na zmianę z pluchą i lodem, motywowani słowami otuchy prowadzącego "idzie się ciężko... więc idźmy!" przemierzaliśmy Beskid Śląski wzdłuż i wszerz. Spacer w kierunku Równicy, prawie stuletnie schronisko na Wielkim Stożku, skałki na Kiczorach, polsko-czeska bitwa na śnieżki we mgle, ciasna i błotnista Jaskinia Samopolska, nietoperze i pająki w Jaskini Malinowskiej, widoki na Małe Skrzyczne i Baranią Górę, czasami znikające ścieżki, dla najdzielniejszych regionalne zakupy w czeskim Jablunkovie oraz punkt kulminacyjny – zjazd techniką dowolną przy wykorzystaniu jabłuszek z Czantorii Wielkiej dostarczyły wszystkim niezapomnianych wrażeń i mnóstwo frajdy! Każdego wieczoru natomiast towarzyszyły nam dźwięki gitar, bębnów, harmonijek i innych spontanicznie skonstruowanych instrumentów, a przede wszystkim radosny śpiew rajdowiczów. Ostatni wieczór był wyjątkowo uroczysty – każdy uczestnik otrzymał oryginalny znaczek z XIV Rajdu TiR, a kolega Miłek (prawdopodobnie nieoczekiwanie dla większości rajdowiczów) przekazał zaszczytną funkcję Prezesa Koła studentce III roku Kasi Karasek. Przy hucznych wiwatach i aplauzach na deser podano świeżo zrobione krówki!

To nie był rajd łatwy do przejścia, jednak na długo zostanie w naszej pamięci. Nie byłoby tak przyjemnie gdyby nie panowie doktorzy dbający m.in. o wieczory z branżowymi filmami oraz oprawę muzyczną. Nie byłoby tak ciepło gdyby nie kolega Franek niestrudzenie dbający o ogień w kominku. Nie byłoby tak gwarno, dźwięcznie i sympatycznie, gdyby nie wszyscy rajdowicze! Nie byłoby również tak niezapomnianie, gdyby nie spotkanie porajdowe w klubokawiarni U Milscha dzięki gościnności Michała.

A my zapraszamy wszystkich TiRowców (szczególnie z I i II roku, których bardzo chcielibyśmy poznać) na kolejną wędrówkę! Już 15-17 kwietnia powłóczymy się po Karkonoszach. Wracamy do formy rajdu wędrownego, jednak chętni mogą spodziewać się tras mniej forsownych i dojazdu z Łodzi autokarem, o co zadbają Włóczykije z nową Prezes na czele. „Już dawno nie byłem na rajdzie...”